26 Ιουνίου: Η απεξάρτηση δεν υπερασπίζεται με λόγια. Υπερασπίζεται με πράξεις.

Το Σωματείο Εργαζομένων στα Κέντρα Πρόληψης στέκεται στο πλευρό όλων των δημοσίων και δημοτικών δομών αντιμετώπισης των εξαρτήσεων που κινδυνεύουν με κατάργηση.  Η εμπειρία και η διαδρομή τέτοιων κοινωνικών υπηρεσιών που βρίσκονται κοντά και δίπλα στους ανθρώπους που έχουν ανάγκη, είναι κριτήριο και προϋπόθεση για την κοινωνική συνοχή.

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΘΗΣΕΑ 26 06 2026

26 Ιουνίου: Η απεξάρτηση δεν υπερασπίζεται με λόγια. Υπερασπίζεται με πράξεις. 

Η Παγκόσμια Ημέρα κατά των Ναρκωτικών δεν είναι ημέρα εορτασμών. Είναι ημέρα απολογισμού, διεκδίκησης και υπεράσπισης του δικαιώματος κάθε ανθρώπου να ζήσει ελεύθερος από τις εξαρτήσεις.

Είναι μια ημέρα που μας καλεί να κοιτάξουμε κατάματα την πραγματικότητα. Μια πραγματικότητα που γίνεται ολοένα πιο ανησυχητική. Όλο και περισσότερα παιδιά και έφηβοι έρχονται σε επαφή με ουσίες και άλλες εξαρτητικές συμπεριφορές από πολύ μικρή ηλικία. Οι οικογένειες αναζητούν βοήθεια, τα αιτήματα για θεραπεία αυξάνονται και οι ανάγκες της κοινωνίας γίνονται ολοένα μεγαλύτερες.

Κι όμως, την ίδια στιγμή που οι ανάγκες μεγαλώνουν, οι δημόσιες υπηρεσίες πρόληψης και απεξάρτησης αποδυναμώνονται. Οι εργαζόμενοι στον ΕΟΠΑΕ καταγγέλλουν εδώ και μήνες υποστελέχωση, βίαιη διακοπή θεραπευτικών ομάδων και κοινοτήτων, εκδικητικές μετακινήσεις εργαζομένων, διοικητικό συγκεντρωτισμό, αποδυνάμωση των θεραπευτικών δομών και αλλοίωση της φιλοσοφίας των στεγνών προγραμμάτων. Η πρόσφατη τραγική απώλεια ανθρώπινης ζωής στην Κρήτη, μετά την απόρριψη αιτήματος έκτακτης εισαγωγής σε θεραπευτικό πρόγραμμα, ανέδειξε με τον πιο δραματικό τρόπο τις συνέπειες που μπορεί να έχουν οι δυσλειτουργίες ενός συστήματος όταν η θεραπεία υποχωρεί μπροστά στη γραφειοκρατία.

Την ίδια ώρα, τα Κέντρα Πρόληψης, που εδώ και δεκαετίες αποτελούν τον βασικό πυλώνα της πρωτογενούς πρόληψης στις τοπικές κοινωνίες, εξακολουθούν να λειτουργούν μέσα σε καθεστώς αβεβαιότητας. Παρά το τεράστιο έργο τους, η ισχύουσα προγραμματική σύμβαση λήγει το 2027, χωρίς μέχρι σήμερα να υπάρχει οριστική θεσμική κατοχύρωση της συνέχισης της λειτουργίας τους, ενώ συνεχίζουν να αντιμετωπίζουν χρόνια προβλήματα υποστελέχωσης και χρηματοδότησης.

Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, ο ΘΗΣΕΑΣ δεν αποτελεί εξαίρεση.

Ένα πρόγραμμα με ιστορία 35 και πλέον χρόνων, βαθιά ριζωμένο στην τοπική κοινωνία, που στηρίζει καθημερινά θεραπευόμενους και οικογένειες μέσα από τη φιλοσοφία της στεγνής απεξάρτησης, της οικογενειακής θεραπείας, της θεραπείας μέσω τέχνης και της κοινωνικής επανένταξης, βρίσκεται σήμερα στον αέρα.

Η παρατεταμένη μη αδειοδότηση του προγράμματος, η σταδιακή αποδυνάμωση του επιστημονικού προσωπικού, η απόλυση εργαζομένου που επί σειρά ετών προσέφερε στο πρόγραμμα, η μη αντικατάσταση εργαζομένων που αποχώρησαν, οι κενές θεραπευτικές θέσεις, η πολύμηνη αναστολή της ομάδας δραματοθεραπείας γονέων λόγω μη πλήρωσης της αντίστοιχης θέσης, η άρνηση υλοποίησης εκπαιδεύσεων, οι συνεχείς διοικητικές δυσλειτουργίες, η απουσία ουσιαστικού διαλόγου με την Διοίκηση του Σωματείου και η μη ανταπόκριση σε επανειλημμένα αιτήματα της Διεπιστημονικής Ομάδας συνθέτουν μια πραγματικότητα που υπονομεύει καθημερινά το θεραπευτικό έργο.

Κι όμως, παρά τις δυσκολίες αυτές, οι εργαζόμενοι του ΘΗΣΕΑ συνεχίζουμε καθημερινά να στεκόμαστε δίπλα στους θεραπευόμενους και τις οικογένειές τους με επαγγελματισμό, επιστημονική υπευθυνότητα και βαθύ αίσθημα ευθύνης, καταβάλλοντας κάθε δυνατή προσπάθεια ώστε να διασφαλίζεται η συνέχεια και η ποιότητα της θεραπευτικής φροντίδας. Η δική μας προσπάθεια, όμως, δεν μπορεί να υποκαθιστά διαρκώς την ευθύνη της Πολιτείας και της Διοίκησης να διασφαλίζουν τις αναγκαίες προϋποθέσεις για την εύρυθμη λειτουργία ενός δημόσιου θεραπευτικού προγράμματος.

Η απεξάρτηση δεν μπορεί να λειτουργήσει με ελλείψεις. Δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται με όρους «κόστους – οφέλους». Δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς σταθερές θεραπευτικές σχέσεις, χωρίς διεπιστημονικές ομάδες, χωρίς επιστημονική αυτονομία, χωρίς πρόληψη, χωρίς δημόσιες δομές που ενισχύονται αντί να συρρικνώνονται.

Ως εργαζόμενοι του ΘΗΣΕΑ έχουμε επανειλημμένα αναδείξει τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει το πρόγραμμα. Υπερασπιζόμαστε όχι μόνο τις συνθήκες εργασίας μας, αλλά το δικαίωμα των μελών και των οικογενειών τους να λαμβάνουν ολοκληρωμένες, ποιοτικές και δωρεάν υπηρεσίες απεξάρτησης.

Διεκδικούμε:

Άμεση αδειοδότηση του ΘΗΣΕΑ και διασφάλιση της απρόσκοπτης συνέχισης της λειτουργίας του, ως στεγνού προγράμματος απεξάρτησης, με σεβασμό στην οικογενειακή θεραπεία, τη θεραπεία μέσω τέχνης και την ολιστική προσέγγιση της απεξάρτησης.

Άμεση κάλυψη της θέσης του δραματοθεραπευτή ώστε να επαναλειτουργήσει η ομάδα γονέων.

Άμεση ανάκληση της απόλυσης εργαζομένου και επιστροφή στα καθήκοντα που είχε. 

Άμεση κάλυψη όλων των κενών θέσεων, πλήρη στελέχωση του προγράμματος με όλες τις αναγκαίες ειδικότητες.

Διατήρηση και ενίσχυση της θεραπευτικής ταυτότητας του ΘΗΣΕΑ.

Σταθερή δημόσια χρηματοδότηση και ουσιαστική στήριξη όλων των δημόσιων δομών πρόληψης, θεραπείας και κοινωνικής επανένταξης.

Θεσμική κατοχύρωση και ενίσχυση των Κέντρων Πρόληψης, ώστε να διασφαλιστεί η απρόσκοπτη συνέχιση της λειτουργίας τους και μετά το 2027.

Αποκλειστικά δημόσιες, δωρεάν και ποιοτικές υπηρεσίες πρόληψης, θεραπείας, απεξάρτησης και κοινωνικής επανένταξης για όλους.

Η απεξάρτηση δεν είναι διαχείριση της χρήσης. Είναι η δυνατότητα του ανθρώπου να ξαναπάρει τη ζωή στα χέρια του. Κάθε απόφαση που αποδυναμώνει την πρόληψη και την απεξάρτηση δεν αφορά μόνο τις δομές και τους εργαζόμενους. Αφορά τους ανθρώπους που ζητούν βοήθεια, τις οικογένειές τους και το δικαίωμα κάθε κοινωνίας να προσφέρει πραγματικές δυνατότητες θεραπείας και επανένταξης.

Στις 26 Ιουνίου δεν αρκούν οι δηλώσεις. Απαιτούνται πράξεις.

Η Διεπιστημονική ομάδα 

του Προγράμματος Απεξάρτησης από Ουσίες «ΘΗΣΕΑΣ»

29/06/2026