ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ 8 ΜΑΡΤΙΟΥ – ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ
Η Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας γιορτάζεται στις 8 Μαρτίου και καθιερώθηκε επίσημα από τον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών το 1975, ως ημέρα μνήμης και αναγνώρισης των αγώνων των γυναικών για ισότητα, πολιτικά δικαιώματα και αξιοπρεπείς συνθήκες εργασίας.
Οι ρίζες της βρίσκονται στις αρχές του 20ού αιώνα, όταν χιλιάδες γυναίκες εργάτριες στη Νέα Υόρκη, ιδιαίτερα στον κλάδο της κλωστοϋφαντουργίας και της ένδυσης, κατέβηκαν σε απεργίες μεταξύ 1908 και 1911 διεκδικώντας καλύτερους μισθούς, ανθρώπινες συνθήκες εργασίας και το δικαίωμα στη συνδικαλιστική οργάνωση.
Περισσότερο από έναν αιώνα μετά, η ασφάλεια και η αξιοπρέπεια στην εργασία εξακολουθούν να αποτελούν ζητούμενο. Και στην Ελλάδα των τελευταίων χρόνων εργατικά ατυχήματα, όπως το πολύ πρόσφατο στο εργοστάσιο Βιολάντα με θύματα γυναίκες, συνεχίζουν να κοστίζουν ανθρώπινες ζωές. Πίσω από κάθε τέτοιο περιστατικό βρίσκεται μια ιστορία επισφαλούς εργασίας, εξάντλησης και συχνά αόρατης βίας μέσα στον χώρο δουλειάς.
Οι έμφυλες ανισότητες εξακολουθούν να διαπερνούν πολλές πλευρές της κοινωνικής ζωής: τον εργασιακό χώρο, την οικογένεια, το σχολείο, αλλά και τον δημόσιο λόγο και χώρο. Αποτελούν έκφραση παραδοσιακών έμφυλων στερεοτύπων και ανισότιμων κοινωνικών αντιλήψεων που αναπαράγονται μέσα στις καθημερινές σχέσεις και πρακτικές.
Οι έμφυλες ανισότητες και τα στερεότυπα δεν εμφανίζονται τυχαία· γεννιούνται και αναπαράγονται μέσα σε μια κοινωνία που χαρακτηρίζεται από σκληρές συνθήκες εκμετάλλευσης και έντονο ανταγωνισμό. Στο αφήγημα του «εκσυγχρονισμού», της «ισότητας των δύο φύλων» και της «ευέλικτης εργασίας», η γυναίκα καλείται συχνά να γίνει «λάστιχο», προκειμένου να ανταποκριθεί ταυτόχρονα σε πολλαπλούς και απαιτητικούς ρόλους: ως εργαζόμενη, ως μητέρα, και ενεργό μέλος της κοινωνίας.
Κάθε χρόνο, με αφορμή την 8η Μαρτίου, ανοίγει ένας δημόσιος διάλογος γύρω από τη θέση των γυναικών στην κοινωνία, την έμφυλη βία και τα φαινόμενα γυναικοκτονιών. Ωστόσο, η αντιμετώπιση αυτών των ζητημάτων δεν μπορεί να περιορίζεται σε μια επετειακή ημέρα συμβολισμών.
Εδώ και περισσότερα από τριάντα χρόνια, τα Κέντρα Πρόληψης υλοποιούν σε ολόκληρη τη χώρα ένα πολύπλευρο έργο μέσα στις τοπικές κοινότητες. Στις καθημερινές δράσεις που υλοποιούν τα Κέντρα Πρόληψης «συναντούν» και δουλεύουν με γυναίκες και κορίτσια σε διαφορετικές ηλικίες, μέσα από τους πολλούς και διαφορετικούς ρόλους που φέρει μια γυναίκα. Της μητέρας, της δασκάλας, της καθηγήτριας, της έφηβης, της νέας κοπέλας, της μαθήτριας, του μέλους της κοινότητας, της προπονήτριας και άλλων πολλών και συχνά αθέατων ρόλων.
Η κατεύθυνση της δουλειάς μας είναι σαφής: η αναγνώριση των παραδοσιακών έμφυλων στερεοτύπων και των ανισότιμων κοινωνικών αντιλήψεων που διαπερνούν την καθημερινότητα και η ενθάρρυνση των ανθρώπων να αναλάβουν ενεργό ρόλο απέναντι σε αυτές. Να κινητοποιηθούν, να βρουν συμμάχους και να διεκδικήσουν ίση μεταχείριση στην εργασία, στην οικογένεια και στη δημόσια ζωή.
Δεδομένου ότι οι παρεμβάσεις σε μαθητές και νέους αποτελούν σημαντικό μέρος της δράσης των Κέντρων Πρόληψης, στόχος μας είναι τα νέα παιδιά να αναπτύσσουν την κριτική τους σκέψη, να αμφισβητούν στερεότυπα και ανισότητες, να σέβονται τον εαυτό τους και τους άλλους.
Προγράμματα πρόληψης που εκπαιδεύουν τα παιδιά και τους εφήβους να αναζητούν τις αξίες και τα οράματα που θα ήθελαν να τους συντροφεύουν στη ζωή, ώστε να αισθάνονται ασφαλείς, να καλλιεργούν σχέσεις σεβασμού και να διεκδικούν καλύτερες συνθήκες ζωής για όλους τους ανθρώπους, χωρίς διακρίσεις.
Οι δράσεις αυτές υλοποιούνται συστηματικά μέσα στη σχολική κοινότητα καθ’ όλη τη διάρκεια της σχολικής χρονιάς. Παράλληλα, αναπτύσσονται εξειδικευμένες παρεμβάσεις ευαισθητοποίησης για ζητήματα όπως η βία στις συντροφικές σχέσεις μεταξύ των εφήβων, ενημέρωση και ευαισθητοποίηση σχετικά με τη συναίνεση, την εκπαίδευση στη διεκδικητική συμπεριφορά και την οριοθέτηση κα. μέσα από εκπαιδευτικά και βιωματικά προγράμματα που στοχεύουν στην καλλιέργεια υγιών και ισότιμων σχέσεων.
Η πρόληψη δεν είναι μία έννοια που απλά την «κολλάμε» σε κάθε τι. Η πρόληψη αφορά βασικά δικαιώματα της ζωής, της υγείας και της ασφάλειας των γυναικών. Το δικαίωμα της γυναίκας να έχει δημόσια και δωρεάν πρόσβαση σε προληπτικές εξετάσεις αλλά και στην θεραπεία. Το δικαίωμα στις άδειες και τα επιδόματα μητρότητας, στην ασφάλιση, στην ειρήνη!
Την 8η Μάρτη αναδεικνύουμε επίσης ως εργαζόμενοι/ες στα Κέντρα Πρόληψης, την ανάγκη για την πρόληψη της ενδοοικογενειακής βίας και τις επιπτώσεις της, τις γυναίκες που δολοφονούνται καθημερινά σε όλο τον κόσμο από τους συντρόφους τους.
Το Σωματείο μας βρίσκεται δίπλα σε κάθε γυναίκα «που σηκώνει στους ώμους της ολόκληρη τη ζωή»(Κ.Δημουλά)
Σωματείο Εργαζομένων στα Κέντρα Πρόληψης
Οι ρίζες της βρίσκονται στις αρχές του 20ού αιώνα, όταν χιλιάδες γυναίκες εργάτριες στη Νέα Υόρκη, ιδιαίτερα στον κλάδο της κλωστοϋφαντουργίας και της ένδυσης, κατέβηκαν σε απεργίες μεταξύ 1908 και 1911 διεκδικώντας καλύτερους μισθούς, ανθρώπινες συνθήκες εργασίας και το δικαίωμα στη συνδικαλιστική οργάνωση.
Περισσότερο από έναν αιώνα μετά, η ασφάλεια και η αξιοπρέπεια στην εργασία εξακολουθούν να αποτελούν ζητούμενο. Και στην Ελλάδα των τελευταίων χρόνων εργατικά ατυχήματα, όπως το πολύ πρόσφατο στο εργοστάσιο Βιολάντα με θύματα γυναίκες, συνεχίζουν να κοστίζουν ανθρώπινες ζωές. Πίσω από κάθε τέτοιο περιστατικό βρίσκεται μια ιστορία επισφαλούς εργασίας, εξάντλησης και συχνά αόρατης βίας μέσα στον χώρο δουλειάς.
Οι έμφυλες ανισότητες εξακολουθούν να διαπερνούν πολλές πλευρές της κοινωνικής ζωής: τον εργασιακό χώρο, την οικογένεια, το σχολείο, αλλά και τον δημόσιο λόγο και χώρο. Αποτελούν έκφραση παραδοσιακών έμφυλων στερεοτύπων και ανισότιμων κοινωνικών αντιλήψεων που αναπαράγονται μέσα στις καθημερινές σχέσεις και πρακτικές.
Οι έμφυλες ανισότητες και τα στερεότυπα δεν εμφανίζονται τυχαία· γεννιούνται και αναπαράγονται μέσα σε μια κοινωνία που χαρακτηρίζεται από σκληρές συνθήκες εκμετάλλευσης και έντονο ανταγωνισμό. Στο αφήγημα του «εκσυγχρονισμού», της «ισότητας των δύο φύλων» και της «ευέλικτης εργασίας», η γυναίκα καλείται συχνά να γίνει «λάστιχο», προκειμένου να ανταποκριθεί ταυτόχρονα σε πολλαπλούς και απαιτητικούς ρόλους: ως εργαζόμενη, ως μητέρα, και ενεργό μέλος της κοινωνίας.
Κάθε χρόνο, με αφορμή την 8η Μαρτίου, ανοίγει ένας δημόσιος διάλογος γύρω από τη θέση των γυναικών στην κοινωνία, την έμφυλη βία και τα φαινόμενα γυναικοκτονιών. Ωστόσο, η αντιμετώπιση αυτών των ζητημάτων δεν μπορεί να περιορίζεται σε μια επετειακή ημέρα συμβολισμών.
Εδώ και περισσότερα από τριάντα χρόνια, τα Κέντρα Πρόληψης υλοποιούν σε ολόκληρη τη χώρα ένα πολύπλευρο έργο μέσα στις τοπικές κοινότητες. Στις καθημερινές δράσεις που υλοποιούν τα Κέντρα Πρόληψης «συναντούν» και δουλεύουν με γυναίκες και κορίτσια σε διαφορετικές ηλικίες, μέσα από τους πολλούς και διαφορετικούς ρόλους που φέρει μια γυναίκα. Της μητέρας, της δασκάλας, της καθηγήτριας, της έφηβης, της νέας κοπέλας, της μαθήτριας, του μέλους της κοινότητας, της προπονήτριας και άλλων πολλών και συχνά αθέατων ρόλων.
Η κατεύθυνση της δουλειάς μας είναι σαφής: η αναγνώριση των παραδοσιακών έμφυλων στερεοτύπων και των ανισότιμων κοινωνικών αντιλήψεων που διαπερνούν την καθημερινότητα και η ενθάρρυνση των ανθρώπων να αναλάβουν ενεργό ρόλο απέναντι σε αυτές. Να κινητοποιηθούν, να βρουν συμμάχους και να διεκδικήσουν ίση μεταχείριση στην εργασία, στην οικογένεια και στη δημόσια ζωή.
Δεδομένου ότι οι παρεμβάσεις σε μαθητές και νέους αποτελούν σημαντικό μέρος της δράσης των Κέντρων Πρόληψης, στόχος μας είναι τα νέα παιδιά να αναπτύσσουν την κριτική τους σκέψη, να αμφισβητούν στερεότυπα και ανισότητες, να σέβονται τον εαυτό τους και τους άλλους.
Προγράμματα πρόληψης που εκπαιδεύουν τα παιδιά και τους εφήβους να αναζητούν τις αξίες και τα οράματα που θα ήθελαν να τους συντροφεύουν στη ζωή, ώστε να αισθάνονται ασφαλείς, να καλλιεργούν σχέσεις σεβασμού και να διεκδικούν καλύτερες συνθήκες ζωής για όλους τους ανθρώπους, χωρίς διακρίσεις.
Οι δράσεις αυτές υλοποιούνται συστηματικά μέσα στη σχολική κοινότητα καθ’ όλη τη διάρκεια της σχολικής χρονιάς. Παράλληλα, αναπτύσσονται εξειδικευμένες παρεμβάσεις ευαισθητοποίησης για ζητήματα όπως η βία στις συντροφικές σχέσεις μεταξύ των εφήβων, ενημέρωση και ευαισθητοποίηση σχετικά με τη συναίνεση, την εκπαίδευση στη διεκδικητική συμπεριφορά και την οριοθέτηση κα. μέσα από εκπαιδευτικά και βιωματικά προγράμματα που στοχεύουν στην καλλιέργεια υγιών και ισότιμων σχέσεων.
Η πρόληψη δεν είναι μία έννοια που απλά την «κολλάμε» σε κάθε τι. Η πρόληψη αφορά βασικά δικαιώματα της ζωής, της υγείας και της ασφάλειας των γυναικών. Το δικαίωμα της γυναίκας να έχει δημόσια και δωρεάν πρόσβαση σε προληπτικές εξετάσεις αλλά και στην θεραπεία. Το δικαίωμα στις άδειες και τα επιδόματα μητρότητας, στην ασφάλιση, στην ειρήνη!
Την 8η Μάρτη αναδεικνύουμε επίσης ως εργαζόμενοι/ες στα Κέντρα Πρόληψης, την ανάγκη για την πρόληψη της ενδοοικογενειακής βίας και τις επιπτώσεις της, τις γυναίκες που δολοφονούνται καθημερινά σε όλο τον κόσμο από τους συντρόφους τους.
Το Σωματείο μας βρίσκεται δίπλα σε κάθε γυναίκα «που σηκώνει στους ώμους της ολόκληρη τη ζωή»(Κ.Δημουλά)
Σωματείο Εργαζομένων στα Κέντρα Πρόληψης
Σχόλια